Την προηγούμενη φορά άρχισα να μιλάω για ένα θέμα που απασχολεί τους περισσότερους γονείς στην εποχή μας. Τα παιδιά μας έχουν πρόσβαση στις οθόνες από πολύ μικρή ηλικία και η έκθεσή τους στο ίντερνετ εγκυμονεί κινδύνους που πλέον δεν μπορούμε καν να προβλέψουμε. Όσο προσεκτικοί κι αν είμαστε, όσο “αθώο” κι αν φαίνεται ένα παιχνίδι, κάποιες φορές είναι ακατάλληλο για τα παιδιά.
Ακόμη, όμως, κι αν δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο ή είμαστε σίγουροι ότι ασχολούνται με κάτι ασφαλές ή και εκπαιδευτικό, τα όρια είναι πάλι απαραίτητα. Η οθόνη δημιουργεί εθισμό με αρνητικό αντίκτυπο και σε άλλες πτυχές της ζωής του παιδιού. Αυτά είναι, βέβαια, πράγματα που έχω διαβάσει και με απασχολούν ως μητέρα και εκπαιδευτικό. Δεν τα λέω ως ειδικός. Το ίδιο ισχύει και για τους κανόνες που μοιράστηκα και θα μοιραστώ. Είναι όσα κάνουμε εμείς με τέσσερα παιδιά.
Ας τα δούμε, λοιπόν!
Δεν έχουν πρόσβαση στο κινητό όλη τη μέρα
Αφού παίξουν, το βάζουν στη θέση του. Αν θέλουν να δουν κάτι, μπορούν μόνο όταν το ξαναπάρουν. Αυτό το κάνουμε για να μην έχουν το μυαλό τους συνέχεια εκεί. Αν το βλέπουν συνεχώς μπροστά τους, εύκολα μπορούν να το ξαναπάρουν και να αρχίσουν να “σκρολάρουν” πριν καν το καταλάβουν. Μπαίνουν σε μία διαδικασία μηχανικής κίνησης που δεν τους κάνει καλό. Πρέπει, όμως, να πω ότι αυτή την περίοδο είμαστε λίγο πιο ελαστικοί με αυτό. Ρωτάνε, βέβαια, πρώτα αν μπορούν να πάρουν για λίγο το δικό μας κινητό για να δουν κάτι. Τους το δίνω και φροντίζω να το επιστρέψουν σύντομα. Όπως είπα και την προηγούμενη φορά, τα παιδιά είναι πλέον αρκετά μεγάλα. Μπορούμε, λοιπόν, πιο εύκολα να επικοινωνήσουμε. Δε σημαίνει, φυσικά, πως πάντα συμφωνούν. Ξέρουν, όμως, ποιοι είναι οι κανόνες και πως είναι σημαντικό να τηρούνται. Μπορεί τώρα να μην καταλαβαίνουν γιατί, παρόλο που το έχουμε εξηγήσει. Δεν πειράζει. Κάποια πράγματα τα κάνουμε για το καλό τους, παρόλο που τους είναι δυσάρεστα.
Δεν επιτρέπεται να παίζουν ό,τι παιχνίδι θέλουν
Κάτι που με βοηθάει είναι ότι είμαι μαζί τους στο σπίτι. Παίζουν όλοι μαζί (οι τρεις μεγαλύτεροι) και μιλάνε μεταξύ τους. Μπορώ να ακούσω τι κάνουν και αυτό είναι πολύ θετικό σε τέτοιες περιπτώσεις. Δοθείσης ευκαιρίας μάλιστα, τους ρωτάω κι εγώ μέσα στη μέρα για τα παιχνίδια που παίζουν. Όχι με διάθεση ελέγχου αλλά με ενδιαφέρον για τις αποστολές, τις δημιουργίες και τις δυσκολίες που έχουν σε κάτι. Έτσι, πλάθεται και μία σχέση εμπιστοσύνης το οποίο θεωρώ πολύ σημαντικό! Έχω, λοιπόν, εικόνα για το τι κάνουν. Και έχει χρειαστεί να απαγορεύσουμε παιχνίδια κατά καιρούς. Χθες το βράδυ, μάλιστα, μιλούσαμε για ένα παιχίδι που απαγορεύτηκε και καταργήθηκε. Είναι, βέβαια, σε ηλικία που μπορούν να καταλάβουν (9 και 11). Μπορείτε, όμως, να το κάνετε από πιο νωρίς.
Δεν επιτρέπεται να μιλάνε στο chat
Δύσκολο, το ξέρω. Πώς να το ελέγξει ένα γονιός και πώς να ξέρει αν τα παιδιά λένε την αλήθεια; Η πρόληψη είναι σίγουρα ο καλύτερος τρόπος. Τους έχουμε μιλήσει για το ότι δεν πρέπει να αναφέρουν ηλικία, όνομα, διεύθυνση κτλ. Ξέρουν, επίσης, πως οι διαδικτυακοί φίλοι δε λένε πάντα την αλήθεια. Δεν είναι εύκολο για ένα παιδάκι να το καταλάβει αυτό. Είναι, όμως, απαραίτητο να έχουν μία εικόνα για τους κινδύνους. Κάτι που μας έχει βοηθήσει πολύ είναι το βιβλίο: “Όχι βέβαια” από τις εκδόσεις “Έαρ”. Μιλάει με ωραίο τρόπο και παραδείγματα για ό,τι χρειάζεται να γνωρίζει ένα παιδί. Και, φυσικά, αναφέρεται και στο ίντερνετ.
Δεν έχουν λογαριασμό στα social media
Δεν ξέρω πότε θα αλλάξει αυτό ούτε πόσο θα μπορούμε να το αναβάλλουμε. Έχω ακούσει από ειδικούς ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν αρνητικά την ευάλωτη περίοδο της εφηβείας. Ιδανικά, λοιπόν, ελπίζω πως θα το παρατείνουμε, όσο μπορούμε. Φυσικά, πριν τελειώσουν το δημοτικό, δεν το επιτρέπουμε αλλά ελπίζω ότι θα το τηρήσουμε τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των 16 ετών.
Προσπαθούμε να είμαστε το σωστό παράδειγμα
Αυτό είναι, σίγουρα, το πιο δύσκολο! Ένα παιδί δεν μπορεί να καταλάβει ότι οι μεγάλοι “επιτρέπεται” να έχουν το κινητό περισσότερη ώρα. Ποιος είναι, λοιπόν, αυτός που καθορίζει τον χρόνο για τον καθένα; Είναι σημαντικό να βάλουμε και οι ίδιοι όρια στον εαυτό μας. Μπορεί να καθόμαστε για λίγο αλλά τα παιδιά να βλέπουν ότι είμαστε “όλη την ώρα”! Ή μπορεί και να έχουν δίκιο. Βάλτε, λοιπόν, στόχο να μειώσετε κι εσείς το χρόνο μποστά στις οθόνες!
Παίζουν, συνήθως, στον ίδιο χώρο που βρισκόμαστε εμείς
Όταν τα παιδιά αρχίζουν να παίζουν, συχνά, θέλουμε να ησυχάσουμε. Να πάνε σε άλλο χώρο και να μην ακούμε τίποτα για λίγη ώρα. Είτε δουλεύετε είτε είστε όλη μέρα στο σπίτι με τα παιδιά, αυτή η ανάγκη λίγης ηρεμίας είναι μεγάλη. Θα πρότεινα, αν μπορείτε, να βρείτε άλλο τρόπο γι’ αυτό. Ίσως να παίζουν με τα παιχνίδια τους στο δωμάτιό τους ή να διαβάζουν κάποιο βιβλίο. Για το κινητό, όμως, είναι καλό να καθιερώσετε να είστε στον ίδιο χώρο. Έτσι, θα έχετε καλύτερη εικόνα για το τι κάνουν και θα ακούτε πιο εύκολα τις συζητήσεις τους. Αυτό, βέβαια, είναι η δική μου γνώμη γιατί, προσωπικά, νιώθω πως μπορώ πιο εύκολα να έχω εικόνα για το τι κάνουν με έναν πιο διακριτικό τρόπο.
Βλέπουμε μαζί κάποια βίντεο στα social media
Π.χ. κάποια αστεία βίντεο με μωρά ή ζώα. Κάθομαι, επίσης, μαζί τους όταν βλέπω πράγματα στο Instagram ή στο Pinterest. Βλέπουν ποιους ακολουθώ και τι εμφανίζει η δική μου ροή ή πώς απαντάω εγώ σε σχόλια. Ελπίζω, λοιπόν, πως έτσι, παίρνουν ένα μήνυμα για την “καλή πλευρά” του ίντερνετ.
Είμαστε σταθεροί
Το ανέφερα αρκετές φορές γιατί είναι το πιο σημαντικό! Οι κανόνες είναι απαραίτητο να τηρούνται για να παίρνουν τα παιδιά σαφή μηνύματα. Κάθε ηλικία χρειάζεται διαφορετικό χειρισμό οπότε προσαρμόστε με βάση αυτό.
Αν το παιδί είναι μικρό, ίσως έχει κάποιο ξέσπασμα. Να είστε εκεί μαζί του. Δίνοντάς του κάτι άλλο, συχνά βοηθάει στο να ξεχαστεί. Καθίστε να παίξετε κι εσείς μαζί του για λίγο.
Επίσης, ο καλύτερος τρόπος να αποφύγετε τα ξεσπάσματα είναι να τα προλάβετε. Όταν βλέπετε ότι αρχίζουν να χάνουν την ψυχραιμία τους, μειώστε το χρόνο την επόμενη φορά.
Ξέρουμε τι παίζουν και δείχνουμε ενδιαφέρον γι’ αυτό
Ακόμα κι αν είναι βαρετό για μας, κάνει τα παιδιά να ανοίγονται πιο εύκολα. Μπορούμε, επίσης, εμμέσως να τους δείξουμε τι “εγκρίνουμε” και τι όχι. Αυτό, βέβαια, είναι κάτι που θα πρέπει, ούτως ή άλλως, να τηρείται. Μας δίνεται, όμως, έτσι η ευκαιρία να το καθιερώσουμε χωρίς να είμαστε αυστηροί.
Βγαίνουμε πολύ εκτός σπιτιού
Τα παιδιά στο σπίτι βαριούνται και σκέφτονται πιο έντονα τις οθόνες. Ακόμη κι αν έχουν τι να κάνουν, θέλουν απλώς να καθήσουν με το κινητό. Προσπαθήστε, λοιπόν, να βάλετε στο πρόγραμμα τη βόλτα εκτός σπιτιού. Είναι δύσκολη η προετοιμασία αλλά αξίζει τον κόπο! Θα κάνει καλό σε όλους και αυτό είναι κάτι που αναφέρω σε πολλά άρθρα.
Το ξέρω πως φαίνονται πολλά. Ξέρω, επίσης, πως το κινητό είναι μία λύση για να απασχοληθούν τα παιδιά όσο οι γονείς κάνουν δουλειές ή θέλουν να χαλαρώσουν και οι ίδιοι. Είναι, λοιπόν, δύσκολο να είμαστε συνεχώς εκεί για να ελέγχουμε τι κάνουν. Να θυμάστε, όμως, πως είναι πολύ σημαντικό! Όσα προσπαθούμε να μάθουμε στα παιδιά μας, μπορούν να “γκρεμιστούν” σε μια στιγμή από όσα βλέπει η αθώα παιδική τους ψυχή στον αχανή κόσμο του διαδικτύου. Τα παιδιά της εποχής μας είναι πλέον εξοικειωμένα με θεάματα για τα οποία δεν είναι ώριμα ακόμα. Είναι, κυρίως, δική μας ευθύνη ως γονείς. Όλα δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε. Είναι απαραίτητο, όμως, να κάνουμε ό,τι περνάει απ’ το χέρι μας!
Διαβάστε εδώ το α’ μέρος για να δείτε τους υπόλοιπους κανόνες μας!
Κάτι πήγε στραβά. Παρακαλώ ανανεώστε τη Σελίδα και/ή δοκιμάστε ξανά.
Απάντηση