Παιδιά και Οθόνες: Οι Δικοί μας Κανόνες (Μέρος Α’)

Είναι τέλη Αυγούστου. Η πιο δύσκολη περίοδος διακοπών για πολλούς γονείς. Τα παιδιά πλέον βαριούνται πιο πολύ και ζητάνε το κινητό περισσότερο. Το καλοκαίρι, ούτως ή άλλως, ο χρόνος που ξοδεύουν στις οθόνες είναι περισσότερος. Και, επειδή ίσως είμαστε πιο χαλαροί αυτή την περίοδο, δημιουργείται πλέον η ανάγκη να βάλουμε ξανά όρια.

Προσωπικά, θεωρώ πως είναι σημαντικό να μην σταματάμε ποτέ να θέτουμε κανόνες στα παιδιά, ειδικά σε τέτοια θέματα. Είναι κάτι που μπορεί να γίνει εθιστικό και επικίνδυνο για εκείνα, ως προς τα ερεθίσματα που παίρνουν. Ως γονείς έχουμε την ευθύνη να τους διδάξουμε τα θετικά και τα αρνητικά του ίντερνετ.

Αυτό είναι, γενικά, κάτι που αφορά κάθε οικογένεια χωριστά. Οι γονείς βάζουν τους δικούς τους κανόνες με βάση τις ανάγκες της καθημερινότητας, το χαρακτήρα και την ηλικία του παιδιού. Σήμερα, λοιπόν, αυτά που θα σας πω είναι όσα κάνουμε εμείς. Δεν είμαι ειδικός ούτε επιδιώκω να δώσω οδηγίες. Ίσως, όμως, πάρετε κάποιες ιδέες που θα σας βοηθήσουν. Αυτός είναι ο μοναδικός μου στόχος. Θα χαρώ πολύ να μοιραστείτε στα σχόλια και τους δικούς σας κανόνες! Παίρνω κι εγώ πολλές ιδέες από εσάς! Τέλος, πριν αρχίσουμε, θέλω να διευκρινίσω πως τα παιδιά μου είναι ηλικίας 11 και 9 χρονών. Αυτό παίζει ρόλο, καθώς τους είναι πιο εύκολο να διαχειριστούν την ένταση που μπορεί να δημιουργήσει το κινητό. Θα τα δούμε, όμως, όλα αυτά στη συνέχεια. Ο μικρός μας είναι 20 περίπου μηνών και δεν έχει πρόσβαση σε κινητό. Βλέπει μόνο βίντεο παιδικά στην τηλεόραση. Ενίοτε, παίρνει τα κινητά μας, πατάει την οθόνη και κάνει ότι μιλάει. Μόνο αυτό!

Ας αρχίσουμε λοιπόν!

Έχουν μόνο μία συσκευή

Δεν έχουν tablet. Ο λόγος είναι ότι έχουν τα δικά μας, παλιά κινητά. Βλέπω παιδάκια που έχουν και τα δύο. Όσο περισσότερες συσκευές έχουμε διαθέσιμες γι’ αυτά, τόσο πιο εύκολη τους κάνουμε την πρόσβαση στις οθόνες. Ένα πράγμα είναι αρκετό.

Δεν έχουν δικό τους αριθμό.

Παρόλο που έχουν κινητό, δεν μπορούν να πάρουν τηλέφωνο και να στείλουν μηνύματα από τη δική τους συσκευή. Όταν θέλουν να στείλουν σε κάποιο φίλος τους, μπορούν να το κάνουν από εμάς. Το ίδιο ισχύει, βέβαια, και με ομάδες Viber τις οποίες εμείς αποφεύγουμε, ούτως ή άλλως, γιατί έχουμε δει πολλά αρνητικά, δυστυχώς! Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντική η επίβλεψη των γονιών.

Δε βλέπουν βίντεο στο κινητό, μόνο στην τηλεόραση.

Αυτό το κάναμε ανέκαθεν και το έχουν αποδεχτεί. Οι λόγοι είναι οι εξής: πρώτον, δεν έχουν συνεχώς το μυαλό τους εκεί. Δεύτερον, μπορούμε να βάλουμε πιο εύκολα χρονικά όρια. Όταν τελειώσει το βίντεο, κλείνει η τηλεόραση. Αν παρακολουθούν στο κινητό, δεν μπορώ αυτό να το ελέγξω. Τέλος, ξέρω τι παρακολουθούν. Αν αρχίσει να παίζει κάτι που δεν θεωρώ κατάλληλο για την ηλικία τους, ζητάω να το αλλάξουν. Η άλλη εναλλακτική είναι να κλείσει η τηλεόραση! Είναι πιο εύκολο να κλείσω το διακόπτη από το να τους πάρω το κινητό από τα χέρια. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η επίδραση της άμεσης επαφής με τη συσκευή είναι μεγαλύτερη. Γι’ αυτό και τα κινητά είναι πιο δύσκολο να τα αποχωριστούν. Επίσης, επειδή τα τρία μεγαλύτερα βλέπουν, συνήθως, μαζί, διαλέγουν με τη σειρά ο καθένας από ένα βίντεο.

Παίρνουμε τα κινητά μαζί μόνο στα ταξίδια.

Τα παιδιά παίζουν με το κινητό δύο φορές τη μέρα τώρα το καλοκαίρι. Αν τα πάρουμε μαζί στη βόλτα, τότε θα έχουν το μυαλό τους συνεχώς εκεί και η εξάρτησή τους θα γίνει μεγαλύτερη. Όταν περιμένετε σε γιατρούς ή εστιατόρια, είναι προτιμότερο να έχετε άλλα παιχνίδια μαζί σας. Εμάς απασχολούνται πολύ μεταξύ τους πλέον και βρίσκουν τι να κάνουν. Επίσης, δύο μικρά παιχνίδια με κάρτες είναι αρκετά. Αν έχετε μικρότερα παιδιά, θα χρειαστεί να πάρετε περισσότερα μαζί σας, καθώς βαριούνται πιο εύκολα.

Στα ταξίδια οι ώρες είναι περισσότερες οπότε τους αφήνουμε να παίξουν. Δεν τους τα δίνουμε, όμως, αμέσως. Μόνο όταν τα πράγματα αρχίζουν να “ξεφεύγουν”.

Έχουμε x-box.

Αγοράσαμε ένα μεταχειρισμένο και είμαστε πολύ ευχαριστημένοι! Όπως ανέφερα, το κινητό προκαλεί περισσότερη νευρικότητα. Η οθόνη μακριά είναι προτιμότερη. Επίσης, μπορούν να παίξουν περισσότεροι παίκτες και να επιλέξουμε όλοι μαζί ωραία παιχνίδια, κατάλληλα για όλη την οικογένεια!

Έχουν συγκεκριμένο χρόνο κάθε μέρα.

Από τα πιο βασικά! Δε γίνεται να παίζουν όσο θέλουν. Το χρόνο θα τον καθορίσετε εσείς. Όσο πιο μικρά, τόσο λιγότερο. Θυμάμαι πως έχαναν εύκολα την ψυχραιμία τους τα παιδιά, όταν ήταν μικρότερα. Δυσκολεύονταν να το διαχειριστούν, νευρίαζαν και έκλαιγαν κι όλα αυτά δεν μπορούσαμε οι γονείς να τα ελέγξουμε. Συνειδητοποίησα πως ο πιο αποτελεσματικός τρόπος ήταν να το προλάβω όλο αυτό. Λιγότερος χρόνος, λοιπόν, είναι το κλειδί!

Προειδοποιώ πριν τους το πάρω

Σκεφτείτε να παρακολουθείτε στο κινητό κάτι διασκεδαστικό και ενδιαφέρον και ξαφνικά να κλείνει. Είναι σίγουρα ενοχλητικό! Και, για τα παιδιά που δεν έχουν μάθει ακόμα να διαχειρίζονται έντονα συναισθήματα, είναι πολύ δύσκολο! Μην τους το παίρνετε απλώς, λοιπόν, όταν περάσει ο χρόνος. Αρχίστε να προειδοποιείτε 5 με δέκα λεπτά περίπου πριν. Εγώ τους το λέω στα 5 λεπτά, στα 2 και στο 1. Τέλος, τους ρωτάω, αν τελειώνουν. Πλέον, το δίνουν μόνοι τους σχεδόν πάντα.

Αφήνω, λοιπόν, να τελειώσουν ό,τι κάνουν.

Για να μπορώ, βέβαια, να έχω τον έλεγχο σε αυτό, πρέπει να είμαι εκεί και να ξέρω τι κάνουν. Αλλιώς, το πιο πιθανό είναι ότι θα συνεχίσουν να παίζουν όσο “τους παίρνει”! Έτσι, όμως, είναι πιο εύκολο να το δώσουν χωρίς να γκρινιάξουν.

Αν αργούν να το δώσουν, κλείνω το ίντερνετ αφού τους προειδοποιήσω.

Αφού έχω προειδοποιήσει ότι πρέπει να δώσουν το κινητό, είναι φορές που απλά συνεχίζουν. Λέω, λοιπόν, πάλι πως, αν δεν το αφήσουν μόνοι τους, θα κλείσω το ίντερνετ. Αυτό, βέβαια, γίνεται μόνο στην περίπτωση που παίζουν online. Αν εσάς δεν παίζουν έτσι, αυτό το tip δε θα σας βοηθήσει. Το συγκεκριμένο βήμα είναι η έσχατη λύση πλέον. Είναι σε ηλικία που, όπως είπα, μπορούν να διαχειριστούν πιο εύκολα τα συναισθήματά τους, οπότε δε έχουμε ξεσπάσματα θυμού. Γκρινιάζουν, βέβαια, λίγο αλλά αυτό είναι αναπόφευκτο κάποιες φορές. Το εφαρμόζω, λοιπόν, αν δεν έχει λειτουργήσει τίποτε άλλο από τα προηγούμενα!

Αυτά είναι κάποια tips και κανόνες που εφαρμόζουμε, όσον αφορά τις οθόνες. Ακολουθεί και δεύτερο άρθρο, καθώς είναι αρκετά αυτά που θέλω να μοιραστώ.

Ίσως φαίνονται δύσκολα και πολλά. Συχνά, το να δίνουμε κινητό στα παιδιά μας δίνει τη δυνατότητα και το χρόνο να κάνουμε τις δουλειές μας ή να χαλαρώσουμε. Μπορεί να γίνει κι αυτό αλλά με όρια. Το δικό μας παράδειγμα, άλλωστε, είναι ό,τι καλύτερο για να διδάξουμε τα παιδιά μας!

Διαβάστε εδώ το β’ μέρος για να δείτε τους υπόλοιπους κανόνες μας!

One response to “Παιδιά και Οθόνες: Οι Δικοί μας Κανόνες (Μέρος Α’)”

  1. […] προηγούμενη φορά άρχισα να μιλάω για ένα θέμα που απασχολεί τους […]

Απάντηση

Discover more from Quaint Little Home

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading