Δε νομίζω πως χρειάζεται σήμερα μεγάλη εισαγωγή! Όλοι βλέπουμε εδώ και χρόνια αυτή τη συνήθεια: να βάζουμε στόχους αυτοβελτίωσης για τη νέα χρονιά. Εννοείται πως αυτό δεν είναι κάτι κακό. Είναι όμορφο να προσπαθούμε συνεχώς να γινόμαστε καλύτεροι. Κρύβονται, όμως, συχνά και πολλές παγίδες.
Ποια είναι, λοιπόν, τα λάθη που κάνουμε και δεν καταφέρνουμε να τους πετύχουμε;
Καταρχάς, ένα από τα πιο βασικά είναι ότι δεν είμαστε ρεαλιστές. Έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από τον εαυτό μας, προσπαθώντας να γίνουμε ένας άλλος άνθρωπος. Να αποκτήσουμε έναν χαρακτήρα που δεν ανταποκρίνεται στη δική μας προσωπικότητα, ένα τέλειο σώμα που δεν είχαμε ούτε όταν ήμασταν πιο νέοι κτλ. Η κλασική φράση “new year, new me” αντικατοπτρίζει αυτή τη διάθεση για ολική αλλαγή! Ξεκινάμε, λοιπόν, τη χρονιά γεμάτοι υποσχέσεις στον εαυτό μας. Κι όταν έρχεται το τέλος αυτού του έτους, απογοητευόμαστε γιατί δεν τα καταφέραμε.
Ένα άλλο “λάθος” που κάνουμε είναι ότι οι στόχοι μας αφορούν πράγματα εξωτερικά και ανούσια. Αυτό, βέβαια, είναι υποκειμενικό. Σε κάποιους ίσως αρέσει με βάση τον τρόπο ζωής τους και είναι σεβαστό. Παρόλα αυτά, υπάρχει πιθανότητα ένας από τους λόγους αποτυχίας να είναι και αυτός. Ίσως και ο πιο σημαντικός! Αν προσπαθούμε να βελτιωθούμε μόνο σε πράγματα που αφορούν το σώμα και όχι το πνεύμα, τότε δεν έχουμε αρκετά κίνητρα. Αν η ψυχή “διψάει” δεν την καλύπτει τίποτα από αυτά μακροπρόθεσμα!
Ας δούμε τώρα τι μπορούμε να κάνουμε εναλλακτικά.
Καταρχάς, είναι σημαντικό να βάζουμε ρεαλιστικούς στόχους.
Μία γενική και αυθαίρετη λίστα με στόχους αυτοβελτίωσης δεν έχει νόημα. Και αναφέρομαι στη λέξη “αυτοβελτίωση” με την κυριολεκτική έννοια και όχι ως όρο της ψυχολογίας. Πρέπει να ξέρω πώς θα πετύχω κάτι. Και για να το καταφέρω, πρέπει να ξέρω και τι ακριβώς είναι αυτό το κάτι. Θα φέρω ένα πολύ όμορφο παράδειγμα που μοιράστηκε πρόσφατα κάποια μαζί μου και μου άρεσε πολύ! Ο ιερέας της ενορίας της πρότεινε στους πιστούς να βάλουν φέτος έναν στόχο μικρό και ρεαλιστικό αλλά να είναι σταθεροί σε αυτόν. Αν π.χ. κάποιος δεν έκανε ποτέ το σταυρό του πριν το φαγητό, να το βάλει στόχο για φέτος. Μέσα σε ένα χρόνο θα έχει κάνει 365 φορές επιπλέον το σταυρό του! Έτσι θυμήθηκα κι εγώ αυτό που έλεγε ο άγιος Πορφύριος (νομίζω) για την Καινή Διαθήκη. Πρότεινε να διαβάζουμε ένα κομμάτι κάθε μέρα. Όχι 2 σήμερα και κανένα αύριο. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ φέτος στο να μείνω σταθερή σε αυτή τη νέα συνήθεια. Δεν θα πω πως το κατάφερα γιατί θα ήταν ψέμα. Όμως είναι η πρώτη φορά που μπόρεσα να μείνω τόσο συνεπής και να διαβάζω τακτικά. Ακόμα κι αν έχανα μία μέρα, επέστρεφα διαβάζοντας μόνο ένα κομμάτι. Αυτό μου ήταν πιο εύκολο και πιο ρεαλιστικό με βάση το πρόγραμμά μου.
Το ίδιο έκανα και με την πρωινή και βραδινή προσευχή. Σας έχω δείξει στο YouTube πώς προσπαθούμε να την κάνουμε για να αρέσει και στα παιδιά και να παρακινούμαστε όλοι. Κάποιες φορές όμως είμαστε όλοι κουρασμένοι. Και παλιότερα θεωρούσα πως το σωστό είναι ή να γίνει ολοκληρωμένα ή να μη γίνει καθόλου. Έτσι όμως έμεναν νύχτες που τα παιδιά δεν έκαναν προσευχή. Συνειδητοποίησα πως αυτό δεν ήταν καλό μήνυμα για εκείνα. Κάποιες φορές, λοιπόν, παίρνουμε τις λαμπάδες μας, θυμιατίζουμε, καθόμαστε με τα προσευχητάρια μπροστά στο εικονοστάσι και διαβάζουμε. Άλλες πάλι καθόμαστε γονατισμένοι μπροστά στην εικόνα που είναι στο κρεβάτι του καθενός και λέμε μόνο το “Πάτερ ημών”. Ιδανικό δεν είναι. Αλλά γίνεται και αυτό πιστεύω πως είναι προτιμότερο!
Δεύτερον, είναι καλό να γίνει και ένας αυτοέλεγχος
Για να δω τι θα κάνω ώστε να βελτιωθώ, πρέπει να ξέρω τι έκανα λάθος μέχρι τώρα. Αυτό είναι το 50% της προσπάθειας, κατά τη γνώμη μου. Ταπεινώνω τον εαυτό μου, παραδέχομαι τα λάθη μου, βλέπω τα ψεγάδια μου χωρίς άγχος και απελπισία. Έτσι μπορώ να προχωρήσω. Η προσπάθεια αλλαγής, βέβαια, δε σημαίνει πως θα μπορέσω να εκμηδενίσω το πάθος μου. Θα καταφέρω, όμως, να το μειώσω. Και αυτό δεν είναι λίγο!
Τρίτον, κάθε μέρα μπορεί να είναι αφορμή για αλλαγή
Μην περιμένετε τον καινούργιο χρόνο ή την επόμενη εβδομάδα. Σίγουρα αυτή η νέα αρχή αποτελεί κίνητρο για πολλούς κι αυτό δεν είναι λάθος. Όμως έτσι χάνουμε και πολλές άλλες ευκαιρίες! Αν δεν τα καταφέρουμε τη μία μέρα, δεν υπάρχει λόγος απογοήτευσης! Αύριο αποτελεί μια καινούργια αρχή. Από εμάς εξαρτάται αν θα την αξιοποιήσουμε ή αν θα την χαραμίσουμε. Αυτά τα μικρά, καθημερινά, δειλά βήματα είναι που θα κάνουν τη μεγάλη διαφορά με το πέρασμα του χρόνου ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε!
Τέλος, με βάση όλα όσα ανέφερα παραπάνω, για μένα πλέον ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι ο εξής: Πρώτον, λίγοι στόχοι με ρεαλιστικά, απλά και μικρά καθημερινά βήματα. Δεύτερον, πράγματα που θα μας βοηθήσουν όχι μόνο στην καθημερινότητα αλλά και στον πνευματικό μας αγώνα. Τρίτον, να συνεχίσουμε κάποιες καλές συνήθειες που έχουμε βάλει στόχο στο παρελθόν. Θέλει κι αυτό προσπάθεια και δεν πρέπει να το υποτιμούμε επειδή το έχουμε καταφέρει. Ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ!
Τέταρτον, οι δικοί μου στόχοι για το νέο έτος με βάση τις δικές σας υπέροχες ευχές και συμβουλές:
Ένας μικρός στόχος που θα εφαρμόζω κάθε μέρα
Μαζί με τους άλλους καθημερινούς να βάλω και πνευματικούς που θα ενισχύσουν την πίστη μου
Να κάνω εγώ λιγότερα και να εμπιστευτώ το Θεό σε περισσότερα (μια ευχή που δώσατε για το νέο έτος και μου άρεσε πολύ!)
Να συνεχίσω να διαβάζω την Καινή Διαθήκη
Να μάθω νέες συνταγές με απλά υλικά και να ξαναβάλω πιο πολύ το μαντεμένιο τηγάνι στην κουζίνα μου!
Να συνεχίσω να διατηρώ το σπίτι μου μίνιμαλ, όσο μπορώ. Έχει αλλάξει την καθημερινότητά μου στο καλύτερο, έχω βρει ένα σύστημα που με βολεύει πάρα πολύ και ελπίζω πως θα παραμείνω και φέτος οργανωμένη και σταθερή.
*Όλα αυτά τα μοιράζομαι για να πάρετε ιδέες και να δείτε στην πράξη πώς προσπαθώ να εφαρμόσω αυτά που αναφέρω στο άρθρο.
Συχνά, νομίζω πως με βλέπετε ως την πρεσβυτέρα που καταφέρνει εύκολα να κάνει όσα λέει. Ή τη νοικοκυρά με το πεντακάθαρο σπίτι που εφαρμόζει όλα της τα tips. Ή, τέλος, την ήρεμη μαμά που παίζει και μιλάει όλη μέρα με τα παιδιά της. Δεν είναι, όμως, έτσι. Ξεκίνησα αυτό το ταξίδι για να προσπαθήσουμε μαζί! Όχι γιατί τα ξέρω όλα ή μπορώ να τα εφαρμόσω εύκολα και αβίαστα. Προσπαθώ, μαθαίνω και εγώ από εσάς, κάνω λάθη και παλεύω να τα διορθώσω. Όσα λέω, επίσης, προσπαθώ να τα εφαρμόσω. Δεν μπορώ, όμως, πάντα. Είμαστε άνθρωποι με πάθη και αδυναμίες! Είναι, λοιπόν, όλα αυτά πάντα μια υπενθύμιση και προς εμένα: να παλεύουμε καθημερινά. Με αποτυχίες, λάθη και τον μικρό μας εαυτό.
Εύχομαι να μπορέσουμε και τη νέα χρονιά να προσπαθήσουμε μαζί για το καλύτερο! Σας ευχαριστώ για την ανταπόκριση, την αγάπη σας και τις συμβουλές σας όλον αυτό τον καιρό!
Πείτε μου στα σχόλια: Ποιοι είναι οι δικοί σας στόχοι για το νέο έτος; Θα χαρώ πολύ να μάθω και να πάρω ιδέες!
Αν θέλετε κι άλλες ιδέες για στόχους, ίσως σας αρέσει το άρθρο με τα 8 tips “αυτοφροντίδας” για μαμάδες.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΒΙΝΤΕΟ:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Κάτι πήγε στραβά. Παρακαλώ ανανεώστε τη Σελίδα και/ή δοκιμάστε ξανά.
*Η Εγγραφή είναι ΔΩΡΕΑΝ!
Απάντηση