Ένα από τα πιο δύσκολα θέματα που μοιραζόμαστε συχνά οι μαμάδες είναι ότι χάνουμε “εύκολα” την υπομονή μας. Ιδιαίτερα ως νέες μητέρες δοκιμαζόμαστε συνεχώς από διάφορες προκλήσεις μέσα στη μέρα: αϋπνία, κούραση, πολλές υποχρεώσεις, ανάγκες παιδιών. Επίσης, οι απρόσμενες (για εμάς) αντιδράσεις τους είναι μία επιπλέον δυσκολία καθώς συχνά δεν ξέρουμε πώς να τις αντιμετωπίσουμε!
Η ηρεμία δεν είναι κάτι που πηγάζει από μέσα μας, όπως πολλοί νομίζουν. Είναι κάτι που καλλιεργείται καθημερινά. Κάτι που θέλει κόπο, για άλλους περισσότερο και για άλλους λιγότερο.
Όταν έγινα πρώτη φορά μαμά, η αλλαγή ήταν μεγάλη και απότομη. Έχοντας δύο δίδυμα αγόρια, άκουσα για πρώτη φορά τον εαυτό μου να φωνάζει, κάτι που πριν δεν είχα κάνει ποτέ! Και φυσικά μετά ένιωθα τύψεις γιατί ήξερα πως δεν έφταιγαν τα παιδιά σε κάτι. Τα περισσότερα από όσα κάνουν, αποτελεί φυσιολογικό στάδιο της ανάπτυξής τους. Είναι σημαντικό να βρούμε τον τρόπο να τους δείξουμε το δρόμο με υπομονή και αγάπη. Για να μπορούμε, όμως, να το κάνουμε αυτό πρέπει να είμαστε πρώτα εμείς ήρεμες.

Σήμερα θα μοιραστώ όσα έμαθα εγώ με τα χρόνια και ελπίζω πως θα βοηθήσουν κι εσένα!
Να σταματήσεις να συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλες μαμάδες.
Βλέπουμε συχνά κάποιες γυναίκες που θεωρούμε πως τα καταφέρνουν μια χαρά. Που ίσως έχουν και περισσότερα παιδάκια αλλά φαίνονται να έχουν τα πάντα υπό έλεγχο. Αυτό, όμως, μπορεί να σημαίνει πως έχουν και περισσότερη εμπειρία. Συχνά με ρωτάνε: Έχω ένα μικρό στην ηλικία που είναι και το δικό σου. Εσύ πώς τα καταφέρνεις ενώ έχεις και άλλα τρία μεγαλύτερα; Θα σου πω, λοιπόν, κάποια πρακτικά παραδείγματα για να καταλάβεις γιατί μου είναι πιο εύκολο τώρα: Καταρχάς, ένα παιδάκι μόνο του βαριέται και τρέχει συνεχώς πίσω από τη μαμά του για παρέα. Έτσι εκείνη δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα και οι δουλειές μένουν πίσω. Εμένα ο μικρός απασχολείται πάρα πολύ με τα μεγαλύτερα τα οποία απολαμβάνουν να είναι μαζί του. Παίζουν, τον προσέχουν χωρίς εγώ να τους το ζητήσω. Είναι αρκετά μεγάλα και υπεύθυνα για κάτι τέτοιο. Τέλος, παρόλο που είμαι καθημερινά μόνη μου με τον μικρό, οι ώρες είναι συνήθως λίγες. Υπάρχουν, βέβαια, και τα εφτάωρα και οχτάωρα. Όπως υπάρχουν και συνεχόμενες μέρες και νύχτες που μένω μόνη μου με τα παιδιά. Αυτές, όμως, είναι πιο σπάνιες.
Αν λοιπόν είσαι κάθε μέρα 8 και 10 ώρες με ένα ή δύο μικράκια και μωράκια, μην θεωρείς πως θα έπρεπε να τα καταφέρνεις καλύτερα. Ναι, μπορεί να κάνεις λάθη και να υπάρχουν λύσεις. Δεν υπάρχει όμως λόγος να νιώθεις τύψεις ή κατωτερότητα σε σχέση με άλλες μαμάδες.
Επίσης, ένας άλλος πολύ σημαντικός παράγοντας είναι η εμπειρία. Ξέρω τι να περιμένω πλέον με βάση την ηλικία του παιδιού. Από ξεσπάσματα θυμού μέχρι υπερκινητικότητα και πιθανές ζημιές. Και γνωρίζω πώς να προλάβω ή να αντιμετωπίσω τα περισσότερα. Ή απλώς να κάνω υπομονή μέχρι να περάσει αυτή η φάση ανάπτυξης. Δε με αγχώνει, λοιπόν, ότι το παιδί μου ίσως γίνει κακομαθημένο ή ότι θα αντιδρά έτσι για πάντα.
Οι συνθήκες, επομένως, είναι διαφορετικές και αυτό που βλέπεις ίσως δεν ανταποκρίνεται καν στην πραγματικότητα. Ούτε εγώ, για παράδειγμα, είμαι ήρεμη πάντα. Προσπαθώ αλλά δεν τα καταφέρνω σε κάθε περίπτωση! Η κούραση, ακόμα και κάποιες μέρες που τα παιδιά απλά δεν συνεργάζονται, μπορούν να με κάνουν να χάσω την ψυχραιμία μου. Να το έχεις, λοιπόν, κι αυτό στο μυαλό σου κάθε φορά που βλέπεις μία “τέλεια” μαμά με ήσυχα παιδιά!
Να περνάς λιγότερο χρόνο στα social media

Όχι μόνο για την παραπλανητική “τέλεια εικόνα” που έχω αναφέρει πολλές φορές. Όσα βλέπεις και διαβάζεις καθημερινά μπορούν να σου δημιουργούν ένταση και άγχος χωρίς να το καταλαβαίνεις. Βλέπεις βιασμούς και πολέμους και σκέφτεσαι αυτόματα: Σε τι κόσμο θα μεγαλώσω το παιδί μου και πώς θα το προστατεύσω; Κι αυτό δημιουργεί μία αρνητική ατμόσφαιρα χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι. Ενημερώσου με μέτρο και σε συγκεκριμένες ώρες.
Μάθε να καλλιεργείς την ευγνωμοσύνη για όσα έχεις
Είναι μία δεξιότητα που καλλιεργείται και χρειάζεται συνεχή προσπάθεια από όλους μας! Ξεκινώντας τη μέρα σου με δοξολογία στο Θεό για όσα έχεις, θέτεις καλές βάσεις για όλη την υπόλοιπη μέρα. Ίσως δεν διαρκέσει όλη αυτή η θετικότητα μέχρι το βράδυ, σίγουρα όμως θα δώσει κάποια “παράταση” στην καλή ψυχολογία σου. Ο ρόλος της μαμάς είναι η μεγαλύτερη ευλογία! Αν αρχίσεις τη μέρα σου με αυτή τη σκέψη, θα σου δώσει μεγάλο κίνητρο.
Να απλοποιήσεις την καθημερινότητά σου, όσο γίνεται
Από τα πράγματα που έχεις στο σπίτι μέχρι τις καθημερινές υποχρεώσεις. Και επειδή ξέρω πως το δεύτερο είναι πιο δύσκολο, προτείνω να αρχίσεις από το πρώτο! Έχω πολλά άρθρα στο blog που αφορούν το μινιμαλισμό. Αν δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις, θα σε βοηθήσουν πολύ!
Διάβασε βιβλία θετικής διαπαιδαγώγησης
Υπάρχουν άπειρα βιβλία στην εποχή μας. Δεν είναι μόνο τα πρακτικά tips. Είναι και ότι θα μάθεις τι να περιμένεις σε κάθε ηλικία, κάτι πολύ βασικό! Αν δεν θέλεις να απευθυνθείς στη σύγχρονη ψυχολογία, υπάρχουν και πολλά βιβλία από αγίους και πατέρες της Εκκλησίας μας με χρήσιμες συμβουλές. Προσεγγίζουν τη γονεϊκότητα σε πρακτικό επίπεδο αλλά και ως βαθύ, ουσιαστικό, πνευματικό έργο. Προσωπικά, επιλέγω να διαβάζω και από τις δύο κατηγορίες. Κρατώντας αυτά που ταιριάζουν στην οικογένεια και τον τρόπο ζωής μου, έχω βοηθηθεί πολύ! Κάποια από τα αγαπημένα μου είναι τα εξής:
Πώς να μιλάτε στα παιδιά ώστε να σας ακούν και πώς να τα ακούτε ώστε να σας μιλούν
Οικογενειακή ζωή Αγίου Παϊσίου
Σκέψεις για τα παιδιά στην Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα
Για να σταθεί η οικογένεια (Αγίων Πορφυρίου και Παϊσίου)
Η Ευθύνη των Γονέων για την Ανατροφή των Παιδιών

Άκου άλλες μαμάδες επιλεκτικά
Τα πάντα παίζουν ρόλο στο πώς συμπεριφέρεται ένα παιδί: η ιδιοσυγκρασία του, το πόσα αδέρφια έχει και με πόσα χρόνια διαφορά μεταξύ τους, ακόμα και το φύλο… Μην αφήσεις να σε γεμίζουν τύψεις όσες λένε ότι τα χειρίζονται (ή χειρίζονταν) καλύτερα. Άκου, παρατήρησε, δοκίμασε και κράτα ό,τι δουλεύει για σένα και το παιδί σου. Ο κοινωνικός περίγυρος μπορεί να έχει όλη τη διάθεση να βοηθήσει αλλά δεν ξέρει πάντα τι χρειάζεσαι εσύ και το παιδί σου. Αυτό το γνωρίζεις μόνο εσύ!
Βάλε περισσότερο την προσευχή στη ζωή σου
Όσο περισσότερα αφήσουμε στο Θεό, τόσο λιγότερο άγχος έχουμε. Ο Άγιος Παΐσιος αναφέρει ότι άκουγε τη μητέρα του να λέει την ευχή (Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με) κάθε φορά που ένιωθε ότι άρχιζε να χάνει την υπομονή της. Ο Άγιος Πορφύριος έλεγε, επίσης, να αρχίζουμε την προσευχή πριν χάσουμε την ψυχραιμία μας γιατί μετά είναι πιο δύσκολο να τη διατηρήσουμε. Αυτά είναι μερικά παραδείγματα που αναφέρονται στα βιβλία που ανέφερα!
Χαμογέλα περισσότερο!
Δημιουργείται αυτόματα πιο θετική και ευχάριστη ατμόσφαιρα που μεταδίδεται στα παιδιά και “επιστρέφει” σε σένα. Σκέψου πόσο πιο όμορφα νιώθεις εσύ όταν συναναστρέφεσαι με κάποιον χαμογελαστό και ευχάριστο άνθρωπο και πόσο διαφορετικά νιώθεις στην αντίθετη περίπτωση. Φυσικά δε γίνεται πάντα αλλά αξίζει να το δοκιμάσεις!
Ζήτα βοήθεια
Το ξέρω πως αυτό δεν είναι εφικτό για όλες. Υπάρχουν, όμως, γυναίκες που βάζουν αυτό το βάρος στον εαυτό τους χωρίς να χρειάζεται. Δεν είσαι υποχρεωμένη να τα κάνεις όλα μόνη σου, ακόμα κι αν δεν δουλεύεις. Κάτι που θα σε βοηθήσει είναι να ζητάς συγκεκριμένα πράγματα. Το “θέλω βοήθεια” είναι γενικό και ίσως δεν έχει αποτέλεσμα!
Αυτά είναι όσα προτείνω εγώ. Όσα προσπαθώ να κάνω και με έχουν βοηθήσει πολύ με τα χρόνια! Δεν έχω γίνει η τέλεια μαμά αλλά έχω σίγουρα αλλάξει πολύ σε σχέση με το πώς ήμουν κάποτε. Και, όπως έχω πει κι άλλες φορές, οι μέρες περνάνε αργά αλλά τα χρόνια πολύ γρήγορα! Ας προσπαθήσουμε να απολαύσουμε αυτές τις στιγμές που είναι μικρά γιατί δεν θα επιστρέψουν ποτέ!
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΒΙΝΤΕΟ:
Κάντε ΔΩΡΕΑΝ Εγγραφή για να ενημερώνεστε πρώτοι για νέα άρθρα!

Απάντηση