Όταν ο άντρας μου έγινε ιερέας, μία απότομη αλλαγή για εμάς ήταν ότι έπρεπε να πηγαίνω στην εκκλησία μόνη μου. Είχα 3 μικρά παιδιά τριών (τα δίδυμα) και ενός έτους αντίστοιχα. Ήταν πολύ δύσκολο για μένα, καθώς ο άντρας μου βοηθούσε πολύ στο παρελθόν τόσο στην ετοιμασία από το σπίτι, όσο και στη διάρκεια της θείας Λειτουργίας.
Χρειάστηκε, λοιπόν, χρόνος και πολλή εξάσκηση στην υπομονή. Κάτι που με βοήθησε ήταν ότι πήγαινα κι εγώ από μικρή. Έτσι είχα κάποιες αναμνήσεις με πράγματα που μου άρεσαν ως παιδί.
Σήμερα θα μοιραστώ όσα εφάρμοσα και με βοήθησαν στη διάρκεια αυτών των 8 περίπου χρόνων που πηγαίνω, κυρίως, μόνη μου. Προστέθηκε στην οικογένειά μας και ο μικρούλης μας αλλά εδώ τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Είναι πιο εύκολο γιατί έχω να προσέχω μόνο ένα παιδί.
Κάντε σωστή προετοιμασία
Πάρτε πάνες, δεύτερα ρουχαλάκια, μωρομάντηλα και ό,τι άλλο θα παίρνατε για μία βόλτα. Επίσης, κάτι φαγώσιμο, ίσως, είναι απαραίτητο. Λίγο ψωμάκι ή ό,τι έχει κανονικά το πρόγραμμα στη συνέχεια. Έτσι, δεν θα έχετε το άγχος να επιστρέψετε γρήγορα στο σπίτι και θα είστε κι εσείς πιο ήρεμοι.
Πηγαίνετε λίγο αργότερα
Τα πολύ μικρά παιδιά έχουν να περιμένουν τη θεία Κοινωνία. Αν πάμε από πολύ νωρίς, κουράζονται και αρχίζουν να γκρινιάζουν προς το τέλος. Αυτό, βέβαια, είναι κάτι που θα αποφασίσετε ως γονείς. Αν μπορείτε να βρείτε άλλες εναλλακτικές λύσεις, τότε εφαρμόστε τες. Γνωρίζω, επίσης, γονείς που παίρνουν τα παιδιά τους από την αρχή της θείας Λειτουργίας. Εμείς το δοκιμάσαμε κάποιες φορές αλλά ήταν δύσκολο για μένα και για το μωρό. Είναι πολύ μικρούλης και, παρά την οργάνωση που έκανα, δυσκολευτήκαμε. Τα μεγάλα, όμως, πηγαίνουν κάποιες φορές με το μπαμπά τους.
Ταΐστε το μωρό (μέχρι μία ηλικία)
Μέχρι κάποια ηλικία τα παιδιά χρειάζονται γάλα το πρωί. Αυτό θα τα “κρατήσει” για περισσότερες ώρες. Ένα μωρό που νυστάζει ή πεινάει, δεν μπορεί να είναι ήρεμο. Δεν πειράζει, λοιπόν, αν φάει κάτι και μετά κοινωνήσει. Μέχρι πότε, βέβαια, θα το εφαρμόζετε αυτό, είναι κάτι που θα το αποφασίσετε εσείς, συζητώντας με τον πνευματικό σας. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και οι ανάγκες προσαρμόζονται με βάση αυτό.
Καθίστε και έξω
Δεν μπορούν τα παιδιά να καθίσουν όλη την ώρα μέσα. Αν ο καιρός το επιτρέπει, βγείτε και έξω για λίγο. Τα μικρά παιδιά θέλουν να τρέξουν, να μιλήσουν, να φωνάξουν. Αν αρχίζουν να πιέζονται μέσα, μία “αλλαγή” τα βοηθάει πολύ! Εμείς το κάνουμε αυτό αρκετές φορές μέχρι να τελειώσει η εκκλησία, ειδικά τώρα που είναι καλοκαίρι.
Πάρτε παιχνιδάκια που θα τα κρατήσουν απασχολημένα
Αυτό είναι πολύ σημαντικό! Απλώς προτιμήστε παιχνίδια που δεν κάνουν πολύ θόρυβο. Ή αντικείμενα άλλα με τα οποία απασχολούνται. Εμείς αγοράσαμε ένα βιβλίο με pop-it επειδή το είχε μία άλλη μαμά στην εκκλησία και το έδωσε για λίγο στον μικρό. Απασχολήθηκε για πολλή ώρα και έχω πλέον αρκετούς μήνες που το παίρνω μαζί μου. Του αρέσει ακόμα και παίζει μια χαρά!
Πηγαίνετε σε εκκλησίες “φιλικές για παιδιά”
Μπορεί αυτό να σας φαίνεται λίγο παράξενο. Υπάρχουν, όμως, εκκλησίες που είναι πιο βολικές για παιδιά σε μικρότερες ηλικίες. Έχουν αρκετό χώρο εξωτερικά, τελειώνει λίγο πιο αργά για να προλαβαίνουν οι γονείς κτλ. Σε τέτοιους ναούς, συνήθως, συγκεντρώνονται περισσότερες οικογένειες. Έτσι, και τα δικά σας παιδάκια θα βλέπουν άλλα τριγύρω και θα εξοικειώνονται περισσότερο σιγά-σιγά.
Προσπαθήστε να είστε συνεπείς
Αν πηγαίνετε στην εκκλησία κάθε Κυριακή, τότε όλοι θα μάθουν ότι αυτό είναι στο πρόγραμμα. Έτσι, δεν θα αντιδρούν στην ιδέα του εκκλησιασμού. Θα ετοιμάζονται, επίσης, πιο εύκολα το πρωί και θα τους γίνει ένα μέρος της ρουτίνας τους.
Πηγαίνετε οικογενειακά
Αυτό, ίσως, δεν είναι εφικτό για όλες τις οικογένειες. Αν, όμως, το παιδί βλέπει κάποιον άλλο να μένει στο σπίτι, τότε πολύ πιθανό να μην παρακινείται ούτε το ίδιο. Φυσικά, αν ένας από τους δύο γονείς δουλεύει και λείπει, είναι διαφορετικά. Οι υπόλοιποι, όμως, είναι καλό να πηγαίνουν.
Κοινωνήστε τα παιδιά κάθε φορά
Για τα δικά μου παιδιά είναι το πιο μεγάλο κίνητρο. Αν δεν έχουν στο πρόγραμμα τη θεία Κοινωνία, τότε τους φαίνεται ανούσιο να πάνε. Επίσης, δεν τους νοιάζει τόσο αν αργήσουν. Κάτι που έχω ακούσει αρκετές φορές και από άλλους γονείς. Έχετε, λοιπόν, και αυτό στο πρόγραμμα. Με την προϋπόθεση ότι θέλουν και τα ίδια να κοινωνήσουν.
Αν αντιδρούν, τότε μπορεί να σας βοηθήσει το εξής:
Από όταν τα παιδιά βαφτίζονται, ξεκινούν να κοινωνούν. Και σ’ αυτό βοηθάει και το ότι τα βαφτίζαμε πάντα από μωρά. Έτσι, συνήθιζαν από πολύ μικρά. Στην ηλικία, λοιπόν, του ενός έτους που τα παιδάκια, συνήθως, αντιδρούν, είχαμε ήδη συνηθίσει κι έτσι δεν υπήρχε πρόβλημα. Εκεί με βοηθούσε πάντα και το εξής: αφήνω κάποια παιδάκια να περάσουν μπροστά για να κοινωνήσουν και περιγράφω τη διαδικασία στο δικό μου παιδί. Ενός με ενάμιση είναι μία ηλικία που έχουν αντίληψη. Τέλος, του λέω ότι το ίδιο θα κάνει και αυτό. Προσωπικά, με βοηθάει πολύ αυτό! Ανοίγει εύκολα το στόμα (είναι ενάμιση τώρα ο μικρός) και δεν έχουμε πρόβλημα.
Ζητήστε βοήθεια
Αν έχετε παππούδες και γιαγιάδες που μπορούν να βοηθήσουν, τότε πάρτε τους μαζί. Θα σας ξεκουράσουν και τα παιδιά θα το απολαύσουν περισσότερο!
Κάντε κάτι ευχάριστο μετά
Ένα μεγάλο κίνητρο είναι να συνδυάζεται ο εκκλησιασμός με βόλτα. Εμάς αγοράζουν πάντα κάτι και πηγαίνουμε κάπου είτε για περπάτημα είτε για παιχνίδι. Εκεί, απλώς, χρειάζεται λίγη παραπάνω προετοιμασία για τα μωρά. Εγώ παίρνω μόνο ένα γιαουρτάκι, πλέον, και ένα μπιμπερό με νερό. Και, φυσικά, λίγες πάνες και μωρομάντηλα.
Επιβραβεύστε πάντα την καλή προσπάθεια (μην μαλώνετε για το αντίθετο)
Δυστυχώς, κάποιες φορές χάνουμε την υπομονή μας και είναι λογικό. Βιαζόμαστε να προλάβουμε, έχουμε να ετοιμαστούμε εμείς και τα παιδιά. Είναι, όμως, πολύ σημαντικό αυτή η μέρα να αποτελεί μια ευχάριστη εμπειρία για τα παιδιά. Αν τα μαλώνουμε, δεν θα θέλουν να έρθουν. Αν, επίσης, τα “τιμωρούμε”, στερώντας το κέρασμα μετά ή τη βόλτα, πάλι δεν θα τους είναι ευχάριστο. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει πως θα φοβόμαστε να πούμε οτιδήποτε. Κάποιες φορές, χρειάζεται να είμαστε και πιο αυστηροί. Αρκεί να μην ξεπερνάμε τα όρια. Κάθε φορά που φεύγετε από την εκκλησία, βρείτε να τους πείτε κάτι θετικό που έκαναν! Ένα μικρό επίτευγμα που θα θυμούνται την επόμενη φορά.
Κρατήστε τα πράγματα απλά, όσο γίνεται
Οι περίπλοκες διαδικασίες θα σας αποθαρρύνουν από το να πάτε. Όσο, λοιπόν, κι αν θεωρώ σημαντικό να είστε καλά προετοιμασμένοι, άλλο τόσο απαραίτητο είναι μία απλή “λίστα”. Αυτό το tip, επομένως, είναι περισσότερο για εσάς παρά για τα παιδιά.
Βάλτε το μικρότερο παιδί στο καρότσι
Αν συνηθίσει εκεί από νωρίς, τότε θα είναι πιο εύκολο και ξεκούραστο για εσάς. Το πιο πιθανό είναι πως δεν θα μείνει εκεί σε όλη τη διάρκεια. Θα κερδίσετε, όμως, σίγουρα αρκετό χρόνο. Εγώ, δυστυχώς, το παραλείπω συχνά για διάφορους λόγους. Στις αρχές είχα το μάρσιπο και, στη συνέχεια, δεν με βόλευε να το κουβαλάω μαζί μου. Έτσι ο μικρός δεν το συνήθισε και προτιμά να τριγυρνάει παντού. Ευτυχώς, τα μεγαλύτερα παιδιά είναι ανεξάρτητα, οπότε μπορώ να ασχοληθώ μαζί του αποκλειστικά. Επίσης, κάποιες φορές τον προσέχουν και αυτοί κι έτσι ξεκουράζομαι κι εγώ λιγάκι.
Όσο μεγαλώνουν, τόσο πιο εύκολα γίνονται όλα
Αυτό είναι κάτι σημαντικό να θυμάστε στις δύσκολες στιγμές. Μπορεί τώρα να κουράζεστε και να τρέχετε πίσω από ένα, δύο ή τρία μικρά παιδάκια. Αυτό δε σημαίνει πως δεν θα απολαύσετε ξανά ποτέ τη θεία Λειτουργία. Όσο περνάει ο καιρός, τα παιδιά κάθονται καλύτερα. Και, από όσο πιο μικρά πηγαίνουν, τόσο πιο σύντομα μαθαίνουν. Έχετε, λοιπόν, υπομονή. Να θυμάστε πως το να αγαπούν τα παιδιά την εκκλησία είναι μέρος του ρόλου μας ως γονείς. Αν αλλάξετε τρόπο σκέψης, τότε θα βοηθήσει κι εσάς να είστε πιο ήρεμοι!
Αυτές είναι οι δικές μου συμβουλές. Πράγματα που με βοήθησαν να βάλω ένα καλό πρόγραμμα. Τα παιδιά πλέον έχουν δεδομένο ότι θα πηγαίνουμε στην εκκλησία κάθε Κυριακή. Αν τύχουν πολλές γιορτές και συνεχόμενες μέρες Λειτουργίας, δεν πηγαίνουμε σε όλες. Αν είναι σημαντικές, τότε πηγαίνουμε τη μία φορά και τις υπόλοιπες προς το τέλος για να κοινωνήσουν. Αυτό, όμως, είναι κάτι προσωπικό. Συζητήστε το μεταξύ σας και με τον πνευματικό σας, αν έχετε.
Είναι, τέλος, καλό να βάλετε από σχετικά νωρίς τα παιδιά και στην Εξομολόγηση. Έτσι, θα έχουν ένα καλό πρόγραμμα και εκεί. Θα συζητάνε με τον πνευματικό τους και θα τους βάζει κι αυτός σε μία σειρά. Τέλος, να θυμάστε πως το πιο σημαντικό είναι η δική σας αντιμετώπιση. Αν τα παιδιά βλέπουν εσάς χαρούμενους και ήρεμους, τότε θα έχουν κι αυτά περισσότερο ενθουσιασμό. Το ξέρω πως δεν είναι πάντα εύκολο, αφού κανείς δεν είναι τέλειος! Κάνουμε πάντα ό,τι μπορούμε και αυτό είναι αρκετό!
Μπορείτε να διαβάσετε εδώ κάποια λάθη που κάνουμε συχνά οι γονείς με τα παιδιά στην εκκλησία. Και, φυσικά, τις αντίστοιχες λύσεις που προτείνω!
Κάτι πήγε στραβά. Παρακαλώ ανανεώστε τη Σελίδα και/ή δοκιμάστε ξανά.
Απάντηση